Een kerk is immers niet ‘gewoon’ een gebouw, maar de centrale plek, het Godshuis waaromheen de parochie of kerkgemeenschap zich groepeert. De geloofsuitingen vinden plaats in de kerk en de viering van de christelijke feesten geven kleur en ritme aan de jaargetijden. Mensen trouwen in de kerk, laten hun kinderen dopen en worden begraven vanuit de kerk. Waarden en normen vanuit het geloof gelden ook voor het (her)gebruikt van de kerk

Een religieus gebouw is dus meer dan een stapel stenen. Er is een intense verweving van de beide begrippen waar nieuwe gebruikers in veel gevallen mee te maken krijgen. Er is altijd emotie rondom het (her)gebruik. De vorm van het hergebruik kan van invloed zijn, maar ook de manier waarop de kerk in onbruik is geraakt en het feit of er een goed alternatief is gevonden voor de huisvesting van de kerkgemeenschap. Waar voor de een hergebruik een mooie oplossing is, is voor een ander een regelrechte aanfluiting. Voor nieuwe gebruikers, maar ook voor andere betrokken partijen is het goed zich dit terdege te realiseren in de gesprekken over hergebruik.